รักแท้ แพ้ได้ ?

เรื่องราวความรักเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นพร้อมๆกับเรา ตั้งแต่เราเกิด พอเข้าวัยรุ่น ก็เริ่มค้นหาความรักที่แตกต่าง เข้าวัยทำงาน ความรักก็เปลี่ยนแปลงอีกครั้ง แต่มีคำหนึ่งที่เราได้ยินและคุ้นเคยกับมันมาตลอด รักแท้ “

พอเราเริ่มรักใคร เราก็ต่างคลาดหวังว่า คนที่เราจะเป็นเนื้อคู่ อยู่ด้วยกันไปตลอด เป็นรักแท้ที่จะไม่ทิ้งกัน แต่…เมื่อมาถึงจุดหนึ่งทางเดินถูกแยกออก เราก็จะตีความสิ่งนั้นว่ามันเป็นต้นเหตุ รักแท้แพ้ระยะทาง รักแท้แพ้ไม่รัก รักแท้แพ้… อีกมากมาย จนลืมไปว่า…

วันที่เราเริ่มต้น รักใครสักคน วันนั้นเราปักใจเชื่อไปแล้วว่าคนนั้นใช่ จนอาจจะลืมมองไปว่า ทุกสิ่งต้องได้รับการดูแล ความรักมันเปราะบาง คนๆเดียว ไม่อาจประคองให้ความรักคงอยู่ได้ ต้องมีมือของอีกคน ช่วยประคองไปด้วยกัน ถึงจะเป็น รัก ที่แท้จริง

 


@acitmaster
รักแท้ แพ้ความไม่เข้าใจ

Quote

ณ ห่วงเวลา ๑ “เวลา”

 ณ ห่วงเวลา ๑ บทความเก่า เล่าอีกครั้ง

ทำไมธรรมชาติสร้างให้มนุษย์มีอายุได้ประมาณ 100 ปี ? ทำไมไม่เป็นอมตะ

สิ่งหนึ่งที่ผมคิดได้นั่น ก็เพื่อให้เราได้เก็บเกี่ยว ความทรงจำ

ถ้าเราได้มากกว่านี้…
คนเราจะไม่เห็นความสำคัญของเวลา ในแต่ละวัน เวลา ก็จะถูกปล่อยให้มันผ่านๆไป เพราะคิดว่ามันไม่สำคัญหรอก มีเวลาอีกตั้งเยอะแยะ

ในทางกลับกัน ถ้ามีช่วงเวลาอายุกำหนด ยิ่งน้อย..?
คนเราก็จะยิ่งขวนขวาย และกระตือรือร้น ที่จะทำให้ทุกๆวัน มีแต่สิ่งดีๆ

อย่าปล่อยให้ “เวลา” มันผ่านไปแบบเสียเปล่า “สร้าง” “ทำ” สิ่งดีๆ ความทรงจำดีๆ เก็บไว้

อย่างคำกล่าวที่ว่า
” คนเรามีเวลา 1 วัน : 24 ชั่วโมง เท่ากัน อยู่ที่คนไหนจะใช้มันคุ้มกว่ากัน… ”

คุณไม่รู้หรอก ว่าคุณมีเวลาชีวิตเท่าไหร่

______________________________________________________________________________________________
@acitmaster
ณ ห่วงเวลา…

Quote

ฝน…

ฝน

ผมเป็นคนหนึ่งคน ที่มีชีวิตผ่านมาหลายสิบปี ความรักเป็นสิ่งที่ผมไม่อาจเข้าใจอย่างลึกซึ่ง “ชอบ” ดูเป็นกิริยาสูงสุดที่ผมสามารถบอกได้ “รัก” เป็นกิริยา ที่ผมไม่อาจบรรยาย  ผมไม่เคยมีแฟน อาจจะเป็นเพราะด้วยเหตุผลนี้ทำให้ผมไม่รู้จักคำๆนั้น แต่ผมชอบนะ ได้คิด ได้มุมมอง
จากจุดที่ผมยืน กับความรักของผู้อื่น

วน ไปเรื่องอื่น พล่ามเรื่องตัวเองสะงั้น อันที่จริงอยากเขียนเรื่องฤดูฝน(แต่มันมีนิดเดียว ฮาๆๆๆ) ฤดูฝนเป็นหนึ่งฤดูที่ผมว่าเป็นดาบสองคมของความรัก แยกเป็นสอง Moment

ย่างเข้าฤดูฝน หลังจากความรักเพิ่ง…

…ผลิบาน
[ เม็ดฝนที่ตกใส่ เสมือนมันไม่มีอยู่จริง เป็นเพียงฝุ่นที่พัดผ่านมา มองไปทางไหน ก็เห็นแต่ความสดชื่น ต้นไม้ใบหญ้าเขียวขจี ดอกไม้เริ่มผลิบาน ฝนที่ตก คือสิ่งที่มาช่วยให้ความรักที่ก่อตัว ยิ่งผลิบาน เป็นช่อที่สวยงาม ]

…หัก
[ กิ่งไม้ก็เหมือนความรัก หากแต่เจออุปสรรค ลมพายุที่โหมกระหน่ำหากไม่ดูแลรักษามาให้ดี กิ่งก้านความรู้สึกที่เปราะบาง ย่อมทำให้มันหักโค่นเร็วยิ่งกว่าเดิม ฝนที่ตกลงมายิ่งตอกย้ำความเจ็บ ความรู้สึกหดหู่เข้าแทรกซึ่มสู่จิตใจ ทางข้างหน้าดูเหมือนจะไปต่อ ไม่ได้ ]

ผมคิดนะ ฤดูฝนมันทำผมรู้สึกเจ็บ แต่…เมื่อคิดว่า “ขณะที่เดินไปท่ามกลางสายฝน ภายใต้ร่มคันนั้น มีเราโอบ กอดและเดินไปด้วยกัน” ความรักก็ดูเป็นสิ่งที่สวยงาม และน่าไขว่คว้า
อย่าคิดว่า “ข้างหน้าเราจะเจ็บ” แต่ให้คิด “เราจะมีความสุขมาก ขนาดไหน”


@acitmaster
เวลาที่ทุกคนหลับ และผมก็ควรหลับ แต่บางอย่าง บอกให้ผม พูดกลับคุณ

เริ่ม!

อยู่ดีๆก็อยากเขียนบล็อคขึ้นมา คนที่รู้จักก็ไม่ค่อยมีใครเล่นบล็อคแล้ว มีแต่โซเชียล ทวิตเตอร์ เฟสบุ๊ค สิ่งที่ทำให้สนใจ เพราะเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในช่วงเวลาหนึ่ง ไม่ว่าจากคนรอบข้าง หรือความคิดเรา มันมีบางสิ่งที่ให้รู้สึกว่า

 

“มันมีค่านะ ถ้าปล่อยไว้ มันก็เลือนหายไป”

 

คิดได้แค่นั้น ก็เริ่มทันที เขียน…